Het ontstaan van de Wereld in ...

Met heel veel plezier hebben ze gewerkt aan het project ‘De wereld in’, maar hoe is het eigenlijk ontstaan? In augustus 2017 hebben Bauke Spijkerman Sociaal makelaar Dock en Frouke Ringenoldus vakfotograaf foto-N-zo, elkaar ontmoet tijdens de introductie van ‘Wil in de wijk’ en het was direct vuurwerk! Hoe kan het ook anders met deze combinatie van namen. Ze maakten een vervolgafspraak waar ook Adil Chebli, de beheerder van buurtcentrum de Pijler bij aanwezig was. Adil vertelde hen dat de wijk Veldhuizen – De Balije een gemêleerde wijk is, er ongeveer 5000 mensen wonen en dat er onder deze bewoners een grote verscheidenheid is in o.a. leeftijden en culturele achtergronden.

Een deel van de buurtbewoners is bekend met de activiteiten van buurtcentrum de Pijler. Opvallend is dat de leeftijdsgroep 40-55 jaar weinig naar het buurtcentrum komt.

Er volgden een aantal brainstormsessies waarbij de vraag was: ‘Wat kunnen we organiseren om mensen, van alle leeftijden en alle culturen in de wijk, bij elkaar brengen in het buurtcentrum?’ en zo is het project ‘de wereld in’ ontstaan.
Met dit project willen ze een bredere doelgroep naar het buurtcentrum krijgen. Daarnaast de sociale cohesie in de wijk vergroten zodat de bewoners inzicht krijgen in elkaar, hun leven – achtergrond – cultuur – dromen e.d. Hierdoor kan er meer begrip, contact en vertrouwen tussen de verschillende groepen in de wijk ontstaan. Met als doel; mensen met elkaar verbinden en ze het zelfvertrouwen geven om met elkaar leuke dingen te doen, met als centrale plaats het buurtcentrum. Het achterliggende idee is om blijvende en langdurige contacten te ontwikkelen tussen de diverse buurtbewoners.
Eind september 2018 zijn er bijna 3000 brochures en kwartetspellen in de wijk Veldhuizen – de Balije verspreid én de reacties waren overweldigend.

In Vleuten is een bijna gelijke situatie als in Veldhuizen – de Balije. Gelukkig heeft buurtcentrum de Schakel meer zichtbaarheid dan bij de Pijler het geval is, toch is ook hier de groep 40-55 jaar niet of nauwelijks aanwezig. Omdat Vleuten een oude dorpskern heeft is er een nog grotere variatie in achtergrond van de bewoners. Dat is ook de reden geweest dat er voor ‘de wereld in Vleuten – Haarzuilens’ is gekozen, om een echt geboren en getogen Vleutenaar te interviewen; dit is Henny Smorenburg geworden.
Voor Frouke was het extra leuk om het project in Vleuten uit te rollen omdat ze daar zelf al ruim 22 jaar met veel plezier woont. Voor het maken van de portretten heeft ze soms gekozen voor plekken in Vleuten die iedereen kent zoals de Haarrijnseplas en het kunstwerk  ’De Appel’. Bauke vult aan: “Frouke maakt hele mooie foto’s!”. Bauke werkt inmiddels al meer dan 12 jaar in Vleuten – de Meern en heeft door de jaren heen veel over andere culturen geleerd. Het werk is voor Bauke dagelijks een feestje want ze maakt voor haar gevoel elke dag een reisje om de wereld. Ze is enthousiast dat we ook een aantal mensen hebben geïnterviewd die iedereen in Vleuten kent, maar waar we vaak weinig of niets over weten omdat ze zichzelf eigenlijk op de achtergrond houden, met dit project zetten we ze nu in het zonnetje.

Voor Bauke en Frouke was het superleuk om de interviews samen af te nemen, net als hun namen vulden de dames elkaar goed aan tijdens de interviews. Wat opviel was dat we van heel veel mensen hetzelfde hoorden: “De Nederlanders zijn heel gesloten, het 1 e jaar zeggen ze ‘goedemorgen’, het 2e jaar ’hoe gaat het’ en daar blijft het bij. De eerste keer dat Bauke en Frouke dat hoorden waren ze helemaal verbaasd. Toen we het weer hoorden dachten we: “hé hoe kan dit?” Zeker voor Frouke was dit heel bijzonder om te horen. Ze heeft best wel wat van de wereld gezien en is juist heel erg geïnteresseerd in andere culturen. Wij beiden staan heel open naar andere culturen toe.” vertelt Bauke, die ook voor haar werk als sociaal makelaar hier regelmatig mee te maken heeft. Beiden zijn heel dankbaar voor de openheid over hun leven die de geïnterviewde mensen hebben gegeven. “We hebben zulke mooie gesprekken gehad!” vult Frouke aan. Frouke kent een Afghaanse familie en ze wist dat het land voor de oorlog heel modern en westers was, dit in tegenstelling tot het beeld wat we er hier vaak van hebben. Bauke en Frouke vinden het heel belangrijk om juist die andere kant te laten zien. Wat ook opviel is dat de mensen vaak te maken hebben met een dilemma; in Nederland zijn ze ‘buitenlander’ en in hun land van herkomst voelen ze zich ook weer niet thuis. Dit was bij Ab heel goed te zien, de ene kant van zijn woonkamer was Nederland de andere kant Marokko.

Toen ze met het project in Veldhuizen – de Balije bezig waren hadden beiden moeite met het woord buitenlander of allochtoon. Eigenlijk zijn het nare woorden die mensen buiten sluiten. We spreken nu over Nederlanders met een andere culturele achtergrond, want dat zijn ze! Een mooie afsluiter die beide dames er graag in willen houden.