Ruth van Leeuwen

Ruth komt uit Fortaleza (in het Noordoosten van Brazilië) en heeft daar in 1968 haar man Ad van Leeuwen leren kennen. Ad deed in die tijd pastoraal werk in Brazilië en ontmoette Ruth die maatschappelijk werkster was. Ze hadden veel raakvlakken in het werk en er bleek meer te ontstaan want ze zijn getrouwd. In 1986 zijn ze naar Nederland verhuisd. Dit was behoorlijk wennen voor Ruth en ze had op dat moment één doel: zo snel mogelijk de taal leren! Via Dordrecht, Loosduinen, Brazilië en Dordrecht is het gezin (inmiddels uitgebreid met 2 dochters) uiteindelijk in Zoetermeer neergestreken. Hier is Ruth gaan werken met ouderen.

In 2010 overleed haar man. Ruth ging als gevolg hiervan regelmatig naar haar dochters in Culemborg en LeidscheRijn en zo is het idee ontstaan dat zij deze kant op zou komen om zo wat dichter bij haar kinderen en vier kleinkinderen te gaan wonen. Ze was niet de enige gegadigde voor de woning maar vanaf het eerste moment wist ze “deze woning is voor mij” en zo is ze in Veldhuizen neer gestreken. In het begin was het ook hier wennen, ze kende er niemand en moest haar eigen weg zien te vinden. Haar spontane en toegankelijke karakter hebben haar hierbij een goede dienst bewezen.

Op de vraag om wat over de cultuur in Brazilië te vertellen krijgen we als antwoord dat ze in Brazilië heel open, warm en toegankelijk zijn; dit is iets wat Ruth een beetje mist Nederland. Je mag vooral niet te dichtbij komen lijkt ‘t. In Brazilië zijn de mensen, hoewel ze niet vaak naar de kerk gaan, heel gelovig. Ze belijden het geloof thuis op hun eigen manier. Daarnaast zijn de mensen heel artistiek en is eten heel belangrijk voor de Brazilianen. Een van de gerechten die dan gemaakt worden is Feijoada.

Helaas heeft Brazilië nog steeds te maken met de overblijfselen uit de tijd van de slavernij en speelt racisme een belangrijke rol. Dit wordt versterkt door het grote verschil tussen arm en rijk. Omdat Brazilië zo groot is, zijn er ook veel verschillen in het land zelf te ontdekken. Zo wordt er in San Paolo gedacht dat de mensen in het noorden lui zijn omdat ze minder hard werken. Het tempo in het noorden ligt lager door het andere, tropische, klimaat.

Muziek en dans speelt een belangrijke rol in het leven van de Braziliaan. Zo hebben ze de Capoeira: een vechtdans evenals Bumba mei Boi: de dans van de koe (deze wordt vlak voor kerst opgevoerd). Kerst is heel belangrijk in Brazilië en daarom heeft Ruth het eerste jaar dat ze hier woonde de buren, allemaal alleenstaande dames, uitgenodigd om samen kerstavond te vieren. Inmiddels is dit een traditie geworden! Ruth is heel actief in de wijk en komt vaak in de Pijler. Wat Ruth de wijk zou willen meegeven is het gevoel van warmte en toegankelijkheid zoals dit ook in Brazilië leeft. Het motto van Ruth is ‘Iedereen is gelijk en sta open voor anderen, want met een beetje openheid en warmte wordt het zoveel fijner met elkaar’. Dit is wat ze graag wil overbrengen in Nederland en natuurlijk aan de wijk.