Henny Smorenburg

Voor de Wereld in Vleuten-Haarzuilens willen we ook graag een echte Vleutenaar interviewen. Via via krijgen we de tip om Henny Smorenburg hiervoor te vragen. We ontmoeten Henny in zijn kantoor aan de Utrechtseweg. Op deze plaats had zijn vader jaren geleden een fruit- en varkensboerderij. Henny is hier echter niet geboren. Dat gebeurde 65 jaar geleden in het ‘huis met de stoepjes’ midden in het dorp Vleuten. Op 16-jarige leeftijd behaalde hij als één van de eerste toen het nieuwe MAVO-diploma. Met zijn diploma op zak is hij gaan werken bij DE bank van Midden Nederland Vlaeer & Kol in wat nu de Winkel van Sinkel is.

In 1977 is hij bij de KNVB gaan werken als Hoofd Interne Controle Dienst en later Manager Financiën. Toen de automatisering in begin tachtiger jaren zijn intrede deed was hij ook daarvoor verantwoordelijk . Eind jaren ’80 werd hij adjunct directeur en als projectleider mede verantwoordelijk voor de deelname van het Nederlands Elftal aan de WK 1990 en 1994 en het EK 1992.

Toen Nederland en België EURO 2000 kregen toegewezen werd hij in 1995 aangesteld als een van de directie leden voor dit toernooi. Na de succesvolle organisatie startte hij in 2001 bedrijf BenS Management & Consultancy en organiseerde diverse voetbaltoernooien voor de KNVB waaronder WK-onder 20-jaar waar Messi voor de eerste maal schitterde, EK zwemmen 2008 en de jeugd Olympische Spelen 2013. Ook was het betrokken bij de bidprocedure om samen met België de WK Voetbal in 2018 naar de lage Landen te halen. Verder is Henny nog steeds betrokken voor de UEFA bij de organisatie van club- en landenwedstrijden. Soms knijpt hij zichzelf in z’n vel voor wat hij allemaal heeft mogen doen en meegemaakt. Het was wel hard werken, 60-70 uur in de week was geen uitzondering. En naast zijn werk had hij ook nog veel sociale activiteiten en deed hij vrijwilligers- bestuurswerk voor o.a. de voetbalclub PVCV, verzekeraar Onderling Verzekerd, Oranjestichting en het Maximapark. Hij vraagt zich nu wel eens af, nu hij het wat rustiger aan doet en een dag in de week een opa-dag geniet, waar hij toen de tijd vandaan haalde. Op 26 april j.l. werd zijn harde werken beloond en kreeg hij een koninklijke onderscheiding en dat voor iemand die graag achter de schermen zijn vrijwilligerswerk doet.

Als we hem vragen naar het Vleuten van vroeger en het Vleuten van nu dan is dat nogal een verschil. Vroeger had Vleuten een paar duizend inwoners. Iedereen kende elkaar en zorgde voor elkaar, het was een overzichtelijk dorp. Rond de Utrechtseweg stonden allemaal kassen en op zondag naar de kerk waarna de vaders de kroeg in gingen om te kaarten en daarna naar het voetballen. Er was behoorlijke rivaliteit tussen de voetbalclubs van Vleuten en de Meern.

Koninginnedag was het feest in Vleuten. Kinderen met gekleurde fietsen haalde, samen met het Harmonieorkest, de burgemeester thuis op. Het was één en al gezelligheid en er gebeurde niets geen rottigheid. Henny vraagt: ‘Wisten jullie dat de kermis vroeger in de straten van de Dorpsstraat en de Pastoor Ohlstraat was?’ Hij herinnert zich nog goed de schommelschuitjes voor zijn ouderlijk huis aan de Doprsstraat. Er was inmiddels nog meer nieuwbouw bijgekomen, waar ook zijn vrouw Ellen kwam wonen en Vleuten was gegroeid en werd later opgeslokt door Utrecht. Hier waren de bewoners allesbehalve blij mee, zo werden de plaatsnaamborden aan het begin van het dorp beklad of weggehaald.

Er is veel veranderd in Vleuten. De invloed van de grote stad had zijn impact, zoals hang jongeren en meer vandalisme, ook in het door hem geliefde Maximapark. Henny vraagt zich af; ‘Waar gaat het allemaal heen, wat voor maatschappij krijgen we? De kinderen krijgen steeds minder waarden en normen meer mee. De ouders zijn te druk en verzuimen het om het aan de kinderen mee te geven. Iedereen is opgefokt kan het niet een tandje minder?‘
Toch wil Henny zich er graag hard voor maken dat het vandalisme afneemt en hij wil dan ook iedereen oproepen om bij het zien van troep of vandalisme een melding te maken bij de gemeente, Slim melden, en/of de politie. Hoe meer mensen dat doen hoe beter!
Gelukkig zijn er ook veel bewoners die zich inzetten voor het park en de wijk. Zo is onlangs het ‘Uiltjespad’, een speurtocht met vragen en opdrachten voor kinderen, geopend in het Maximapark. In 2011 is er voor de kinderen een heuse Elfstedentocht georganiseerd door de Vrienden van het Maximapark.

Vleuten is van een klein blank dorp veranderd in een multiculturele samenleving. Tegenwoordig is er geen verschil meer tussen door de week en zondag. De winkels gingen vroeger om zes uur dicht en ook op woensdagmiddag en er was geen denken aan dat de winkels op zondag open waren.
Ook zijn de eetgewoontes veranderd, dat is echt een verrijking aldus Henny. Het is wel belangrijk dat de mensen zich aanpassen aan ons qua taal, begrip, respect en vooral niet in een eigen cocon een enclave in Nederland gaan vormen. Het is belangrijk dat iedereen deelgenoot is van de gemeenschap. Voegt Henny eraan toe. Een wens is dan ook dat wij ons niet hoeven aan te passen blijf af van kerst en zwarte piet.

Als we bijna aan het eind van het gesprek zijn staat Henny opeens op en pakt een stapel papieren. Het zijn werkstukken die hij op de MAVO heeft geschreven. Over Zwitserland, Canada, Vleuten, Zuid-Afrika en de maanlanding. Door zijn carrière bij de KNVB heeft hij behalve de Maan al deze landen mogen bezoeken en is ook op alle continenten geweest.

De grootste wens van Henny is om gezond te blijven samen met zijn vrouw Ellen, kinderen en kleinkinderen. En dat mensen elkaar vasthouden om de wereld samen een beetje beter te maken. Dat kunnen we alleen samendoen en alle beetjes helpen, aldus Henny. Een mooie afsluiting met de Vleutenaar in hart en nieren.