Abdellatief Bentoumi

We kennen Ab van ‘de wereld in Veldhuizen-de Balije’ waar hij met de andere buurtvaders heeft meegeholpen de pakketten samen te stellen, wat hebben we toen een plezier gehad. Voor de Vleuten-Haarzuilens versie wilden we Ab dan ook graag interviewen want wie verwacht er nou een Marokkaan in het pittoreske Haarzuilens. We worden hartelijk ontvangen door Ab, dit keer gekleed in een Marokkaanse Djellaba. Als we de woonkamer inlopen is het eerste wat ons opvalt de samensmelting tussen Marokko en Nederland. In de ene hoek is het super modern met een zwart leren bank en in de andere hoek een handgemaakte bank met Marokkaans houtsnijwerk en Marokkaanse tegels op de muur.

Dit sluit helemaal aan bij het continue dilemma wat Ab heeft, hij hinkt constant tussen twee culturen. Als hij hier thuis is voelt hij zich niet thuis en als hij thuis in Marokko is voelt hij zich er ook niet thuis, het is soms een masker opzetten.

Op 10 jarige leeftijd is de inmiddels 57 jarige Ab van Casablanca naar Nederland verhuisd. Tot zijn 30e heeft hij genoten van het Nederlandse leven. Toen vond hij het tijd geworden om te trouwen. Hij is in Marokko met een Marokkaanse vrouw getrouwd en samen hebben ze 2 zonen van nu 24 en 21 jaar. Ab is vroeg met school gestopt om in eerste instantie als automonteur te gaan werken. Het waren de crisisjaren 80 en het was niet makkelijk om een baan te vinden als automonteur. Bij toeval kwam Ab in aanraking met de ‘zorg’ . Dit vond hij veel leuker dan auto’s. Vooral het met mensen werken sprak hem aan. Hij is gaan studeren, eerst de moeder-MAVO en -HAVO en daarna de opleiding voor de verpleging. Diploma’s zijn heel belangrijk om wat te bereiken in Nederland, en dat is niet altijd even makkelijk. Hij had het gevoel zich te moeten bewijzen meer dan dit voor Nederlanders noodzaak is, maar hij kan nu wel trots zijn op zichzelf. Na 28 jaar in de ‘Hoogstraat’ gewerkt te hebben werkt hij nu als freelancer in de zorg.

Toen Abdellatief en zijn vrouw, 23 jaar geleden in Haarzuilens kwamen wonen stond het dorp op z’n kop. De buurtbewoners gingen naar de gemeente om te voorkomen dat ze er kwamen wonen. Ab is toen vooral met de buurtbewoners in gesprek gegaan en dat heeft heel veel veranderd. Een vraag die hij stelde was: “Waar ken je die Marokkanen dan van?”. Het antwoord was: “Van de media”.

De media bepaalt eigenlijk het denkbeeld van de mensen. Dat vind hij heel jammer, gelukkig waren er ook buurtbewoners die hen omarmden en er ontstond een soort van tweedeling in het dorp, waardoor mensen anders zijn gaan kijken. Wat hem opviel, toen ze er kwamen wonen, was dat iedereen ‘Hallo’ tegen je zei, iedereen had een tuinman. Het huis met de tuin aan het water was de hemel op aarde voor hem. Ab heeft daar dan ook een stukje overgeschreven toen hij zich mocht voorstellen, 23 jaar geleden in Haarzuilens. Inmiddels zijn ze volledig geaccepteerd is er grote verbondenheid in het dorp, ze wonen er nog steeds met heel veel plezier.

Onder het genot van een kop Marokkaanse muntthee en -zoetigheden vragen we Ab wat over Marokko te vertellen. Hij reageert spontaan; “Marokko, ik ben zo gek op Marokko!!”. Hij heeft eigenlijk nog maar pas ontdekt dat het land zoveel variatie heeft in natuur. Je hebt de Sahara, de zee, je kunt er skiën alles is mogelijk. Je hebt verschillenden temperaturen, smaken, kleuren en geuren. Je hebt overal plus- en minpunten. Een pluspunt van Marokko is dat de mensen heel gastvrij zijn. Ze nemen de tijd voor je én heel veel buiten zitten dat vindt hij heerlijk. Familiebanden zijn heel belangrijk. Iedereen werkt tegenwoordig, ook vrouwen, en de kinderen gaan naar opa en oma. Ab ziet een duidelijke verschuiving naar zoals het hier gaat, de westerse kant. Dat vindt hij jammer. In Marokko is er veel aandacht voor eten, iedereen kent Couscous en Tajine en wat hij zelf heel lekker vindt is een Marokkaanse maaltijdsoep, Harrira.

“Wisten jullie trouwens dat de eerste universiteit ter wereld in Fes staat? En dat er hele mooie Marokkaanse muziek is waarvoor ze gedichten hebben gebruikt. Een hele bekende zanger is Abdelhalim Hafid en we hebben ook een echte diva: Oum Kaltoum ,” vertelt Ab.

De Islam is heel belangrijk in de Marokkaanse cultuur, vijf maal per dag is er een gebedsmoment en hiervoor wassen ze zich helemaal. Ab voegt toe: “dat sommige Nederlanders zeggen: ‘die vieze Marokkanen!” slaat helemaal nergens op want ze wassen zich vijf keer per dag!” Veel beelden die wij Nederlanders hebben over de Islam kloppen niet, bijvoorbeeld: dat vrouwen minder zijn, is absoluut onjuist vertelt Ab. “Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig: de hemel is onder de voeten van een vrouw.” Als afsluiter hebben we het over het trouwen met meerdere vrouwen in de Islam, Ab vertelt: “Je mag met meerdere vrouwen trouwen als dit is om de vrouwen te helpen. Bijvoorbeeld: als hun man is overleden. In sommige islamitische landen wordt het anders geïnterpreteerd.” Voor de toekomst wil Ab zijn tijd graag verdelen tussen Marokko en Haarzuilens want beide plekken zitten in zijn hart.